Een feestdag: Maria is 14 jaar!

De traditionele aftelkalender wordt dit jaar door alle drukte wat later dan anders gemaakt. Dan maar uren in plaats van dagen om door te strepen…

Feestontbijt rond zessen.

Cadeau van Frederik. En van Ezra, die ook de chocoladecremetaart heeft gebakken.

Verrassing van de jongens. Alkoholfrei, hoor! Daar zit een verhaal achter… En het cadeau is ingepakt in… toiletpapier.

Zwemmen in Klagenfurt en dan…

… Schnitzel eten.

De eerste werkdag van Harold was er eentje om nooit te vergeten. Zelf zat hij niet achter het stuur; hij reed met collega David mee om de route te leren kennen. De rit heeft een ware aanslag op zijn gewoonlijk zo stabiele zenuwen gepleegd. Uitgeput en zielsdankbaar kwam hij thuis. Aan de route lag het niet; dat was dezelfde die hij eerder dit jaar aflegde om te bewijzen dat-ie geschikt was voor de baan. De tocht voerde weer door adembenemend Ost-Tirol. De voorjaarszon bescheen de besneeuwde bergen en blauwe meren. Dat was een groot verschil met de felle koude en hevige sneeuwstormen tijdens die eerdere rit. Harold had ook goeie zin èn hij had zich dit keer – de barre omstandigheden van die ‘Probefahrt’ indachtig – voorbereid op alles. In zijn tas zaten een thermoskan koffie, vier boterhammen, een grote reep chocola, een muts, een sjaal en handschoenen. Zijn telefoon was 100% opgeladen. Op zich niets om je zenuwachtig over te maken.

Maar wat de kersverse LKW-fahrer van de firma Lagler schokte: de rijstijl van David. Was Harold in januari al danig onder de indruk van het onverschrokken rijgedrag van Sylvio, die chauffeur bleek een zondagsrijder in vergelijking met David. David is een soort Max Verstappen, maar met meer talent. Hij combineert het rijden namelijk met allerlei andere activiteiten. Met één slap handje aan het stuur, belt hij met collega’s, met zijn vriendin en vele anderen, ordent hij de afleverbonnen, maakt hij notities op allerhande formulieren, kletst ook wat met Harold, eet broodjes van de Billa, smijt het afval door het raam en scheldt op medeweggebruikers die volgens hem niet kunnen rijden. De snelheid van zijn wagentje ligt nooit onder de 80 km per uur, tenzij David wordt opgehouden door anderen, een radarcontrole passeert, de eindbestemming nadert of moet wachten voor een verkeerslicht. Gemiddeld overschrijdt hij de toegestane snelheden met veertig km per uur. Knap is ook dat hij met een snelheid van 150 km per uur op nog geen 75 cm afstand van zijn voorganger kan rijden.
Aan het eind van de dag duurt het dankgebed van Harold veel langer dan normaal. Het werk ligt hem heel goed, het is precies wat hij wil. Maar hij is niet van zins om als een coureur dagelijks de Alpen door te racen. Dat bedacht hij allemaal toen hij voorzichtig met zijn Volvo de Zmulner berg opreed. Bij de brievenbus stopte hij om de post te pakken. Er zat een envelop van de Bezirkshauptmannschaft Lienz in. Of Herr Wilbrink vóór 6 april 30 euro wil overmaken voor het overtreden van de maximumsnelheid met 6 km per uur.

Zondagmiddagwandeling: rondje ‘Schloss Tentschach’. Zulke mooie plekjes, zo dicht bij huis…

Schloss Tentschach, privébezit.

Oude Karintische boerderij.

Wandelwegen genoeg.

Klagenfurt

Lente in het land.

En nog een oude Karinthische boerderij.

De eerste vijf appartementen naderen hun voltooiing. Steeds meer mensen laten weten graag te willen reserveren voor deze zomer. Dat kan door een mail te sturen naar info@freudenhof.nl. Omdat er aan de website nog volop gewerkt wordt, bieden we hier alvast een eerste impressie.

Freudenhof
Freudenhof is een vakantieoord te midden van bergen en meren. Het ademt de authentieke sfeer van het landschap rondom met z’n oude boerderijen, burchten en kastelen, z’n rijke traditie, z’n rust en ruimte. Natuur en cultuur gaan hier hand in hand en dat beleef je ook op Freudenhof. Al decennialang komen grote en kleine vakantiegangers hier op adem. Balkons, terrassen en een uitgestrekte tuin bieden zowel volop speelgelegenheid als beschutte plekjes om rustig een boek te lezen. Vanuit je appartement loop je zo het bos in voor een mooie wandeling. Zwemmen kan in ons eigen zwembad én in de op loopafstand gelegen Zmulner See. Karinthiës hoofdstad Klagenfurt, de beroemde Wörthersee, Italië en Slovenië zijn per auto allemaal snel en gemakkelijk bereikbaar.
Appartementen
Al onze appartementen beschikken over een balkon, veranda of terras; toilet en douche en/of ligbad. Bij aankomst zijn de bedden opgemaakt. Ook handdoeken en keukendoeken hoeft u niet mee te brengen. De prijzen zijn bovendien inclusief toeristenbelasting en eindschoonmaak; geen extra kosten dus.

1. Stube Freudig
Grootte: 4-persoons
Aantal slaapkamers: twee, waarvan één met 2-persoons bed en één met twee 1-persoons bedden.
Omschrijving: knus verblijf met mooi uitzicht op de Saualpe. De met zorg ingerichte zitkamer beschikt over open keuken, eethoek en balkon. Badkamer met douche en toilet.
Prijs: € 495,00 per week

2. Stube Glücklich
Grootte: 7-persoons
Aantal slaapkamers: drie, waarvan één met 2-persoons bed, één met twee 1-persoons bedden; 1 met stapelbed en 1-persoons bed plús eigen douche en toilet.
Omschrijving: echt een appartement voor vakantie in authentiek Oostenrijkse sfeer: ‘Stube Glücklich’ is een zeer ruim en robuust 7-persoons appartement in boerenstijl. Het verblijf beschikt over een grote, gezellige zitkamer, badkamer met toilet en ligbad en drie slaapkamers waarvan één met eigen douche, toilet en keukenblok. Ook de knusse, compleet ingerichte keuken van ‘Stube Glücklich’ ademt nostalgie.
Prijs: € 795,00 per week

3. Stube Fröhlich
Grootte: 6-persoons
Aantal slaapkamers: twee, waarvan één met twee 1-persoons bedden en één met twee stapelbedden,  gescheiden door een kamerscherm (in de woonkamer bevindt zich overigens een slaapbank).
Omschrijving: dit ruime appartement op de begane vloer grenst via drie deuren aan een  grote veranda met weids uitzicht.  Dankzij eenvoudige Edelweiss-details kom je zelfs binnen al vanzelf in de sfeer van de bergen. Gezellige, comfortabele zitkamer; twee slaapkamers; knusse keuken met prachtig uitzicht. Toilet en douche zijn gescheiden.
Prijs € 695,00 per week

4. Stube Gemütlich
Grootte: 4-persoons
Aantal slaapkamers: twee, waarvan één met 2-persoons bed en één met stapelbed
Omschrijving: Gezellig appartement met mooi uitzicht op de Saualpe. Eén slaapkamer met 2-persoonsbed; één met stapelbed. De sfeervolle zitkamer beschikt over open keuken, eethoek en balkon. Badkamer met douche en toilet.
Prijs: € 495,00 per week

5. Stube Friedlich
Grootte: 5 á 6-persoons
Aantal slaapkamers: twee, waarvan één met twee 1-persoons bedden en één met stapelbed en 1-persoons bed (in de woonkamer bevindt zich overigens een slaapbank.)
Omschrijving: Een heerlijke plek met eigen balkon en adembenemend uitzicht. L-vormige zitkamer met open keuken, voorzien van oven.
Prijs: € 545,00 per week

Zo’n kleine twee maanden stond-ie er: een gedeukte, roestbruine container waar je zo’n 40 kubieke meter aan rotzooi in kwijt kan. Op een zonnige donderdagmorgen werd het gevaarte voor het appartementenhuis neergezet.

Vrij snel kwam er een prangende vraag in ons op: Krijgen we dat ding ooit vol? Inmiddels hebben we het antwoord: Ja, dat ding krijgen we vol, hebben we inderdaad vol gekregen. Heel vol. En vol is vol, volgens een oude volkswijsheid. Wat we d’r in hebben gepleurd? Echte rotzooi. Zo’n vijfentwintig matrassen met bruine en/of gele vlekken, beschimmelde stoelen, verroest bestek, kaduuke droogmolens enzovoort.

Dat het heus rotzooi is, moet u echt van ons aannemen. Want bij alle dingen die we in het appartementenhuis tegenkomen, stellen we ons eerst de vraag: Kunnen we d’r nog wat mee? Daarna vragen we ons af ‘of we d’r nog iemand blij mee kunnen maken’ (vaak in die volgorde, niets menselijks is ons vreemd…).

‘De bak’ is sinds een week weg en we missen ‘m elke dag. We zien uit naar de dag dat-ie terugkomt, want de rotzooi stapelt zich weer op…

‘Hoe gaat het nu met jullie appartementenhuis? Zijn jullie daar al aan het klussen?’ vragen veel mensen aan Jeannette als zij met Rachel een paar dagen in Nederland is. Inderdaad wordt het tijd voor wat meer nieuws over het vakantiehuis dat we vanaf volgende zomer graag willen gaan verhuren. In de blogs van mei en juni hebben we al enkele woorden gewijd aan het haveloze zwembad, de overwoekerde tennisbaan, de vele oude keukentjes in oogverblindend bruin en oranje, gescheurde muren, hoog gras, verwilderd struikgewas, beschadigde plafonds, afgebladderde verf en tienduizend kilometer aan spinnenwebben. Wat ooit het prachtige, populaire Ferienhaus Ragossnig was – door de eigenaar trots Haus Einsamkeit genoemd – is een kolossaal spookhuis geworden, met kamers vol aftandse meubels, vochtige matrassen; wandtegels in kleuren die pijn doen aan je ogen; kapotte parasols; ledikanten, volgestapeld met serviesgoed; elf keukentjes; elf badkamers, elf toiletten; elf koffiezetapparaten; versleten gordijnen, lampen en dressoirs in jaren-zestig-stijl. Soms  doen we een leuke ontdekking – daarover een volgend blog – , maar het meeste van de inventaris kan jammer genoeg niet meer gered worden en tuimelt over de balkonrand op het gazon waar een flinke container staat te wachten.

Als de kinderen van vele meters hoogte in vliegende vaart tussen de bomen naar beneden komen suizen, wrijven we onze ogen uit. Het bos vlak naast onze overwoekerde  tennisbaan schijnt te zijn veranderd in een oerwoud, compleet met heen en weer slingerende wezens die triomfantelijke kreten slaken! Frederik – een broeder uit de kerk in Apeldoorn – is aan komen waaien met zijn vriend Matthijs. De jongens hebben in Hongarije geklust en logeren op de terugweg een paar nachten bij ons. Ze helpen Rachel met haar huiswerk, zetten Maria’s bureau in elkaar en zorgen vooral voor veel gezelligheid. En avontuur niet te vergeten. Uit hun bestelbus trekken ze een ladder en enkele lijnen, waarmee ze een reuzenschommel in elkaar knutselen. Het ding werkt als een soort katrol waarmee ze elkaar om beurten omhoog -héél hóóg- hijsen waarna ze het touw plotseling laten vieren. Degene die in de schommel hangt stort dan een eind omlaag om vervolgens nog lang heen en weer te zwaaien tot duizelingwekkende hoogten. Maria, Matthias en Rachel mogen ook, en hebben de tijd van hun leven!

Afgelopen zaterdag, 20 augustus, arriveerden we in Karinthië. De Tengghof in Arriach, een boerderij waar we enkele keren eerder gelogeerd hebben, was nog bezet zodat we het weekend op een adres in de buurt doorbrachten.

We woonden de morgendienst in de kerk van Arriach bij en reden ’s middags naar Zmuln. Vlak bij ons nieuwe huis signaleerden we tot twee keer toe een ree. Het terrein van Freudenhof was meer overwoekerd dan ooit. Over de stille landweg wandelden we naar de Zmulnersee. Onderweg maakten we kennis met een van de buurvrouwen: een hartelijke dame met een oude Biegel en een jonge Berner Sennen waarmee Tobias meteen vriendschap sloot. Langs het pad lag hier en daar een platgereden kikker of muis, waar Rachel trouw een bloemetje bij achterliet. Het meer lag er verstild bij, met witte waterlelies die weerspiegelden in het water. Maria maakte artistieke foto’s; Matthias en Jelle zochten naar vis en Tobias sprong van elke steiger om een rondje te zwemmen en zich daarna voor de voeten van neef Jelle – die een weekje meegekomen is om te helpen- flink uit te schudden. Een onvergetelijke middag.