Wat een mooi moment om de dag mee te beginnen: sinds een week kunnen we elke ochtend vroeg via het raam op de overloop deze bezoeker begroeten… Het oude lied van Zmuln klopt nog steeds: ‘In der Näh springt manch ein Reh.’

En dan is het 2 mei.
Precies…
…48 jaar geleden werd Harold geboren;
…15 jaar geleden trouwden we;
…1 jaar geleden zagen we voor het eerst ons huis hier in Zmuln – en sindsdien rollen we van de ene verrassing in de andere. Neem nou de afgelopen tijd…:

Onze auto – die Frederik en Ezra naar Nederland brengt –  keert terug met dit prachtige stel: Wilko & Marjan schuren, schilderen, sauzen, lijmen, lakken, plakken, timmeren, zagen. Ze zien alles, kunnen alles en zijn van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat in touw om van Freudenhof iets heel moois te maken.

Als in Nederland de meivakantie aanbreekt, komen ook onze vrienden Leon & Gerda met hun kroost deze kant op. Daar beneden staat hun gehuurde camper-bij-zonsopkomst. Zo zitten we weer enkele dagen met z’n zeventienen aan tafel. En…

… er rijpt een plan: Christa mag twee extra weken blijven! Ze gaat met Rachel naar school. Herr Direktor en de directeur in Nederland vinden het goed.

Rudy & Anita komen een lang weekend om Harolds verjaardag en onze trouwdag mee te vieren. Wat blijkt? Ze hebben ook Opa & Oma bij zich! Die hebben een nacht lang reizen over voor een weekendje Freudenhof. Wat zijn we blij met deze enorme verrassing!

Matthias loopt ondertussen in de stromende regen met z’n makkers van de jeugdbrandweer de Vierbergelauf. Aan deze jaarlijkse wandeltocht over vier bergen doen heel veel Karinthiërs mee. Ongeacht het weer, zo merken wij. En mét een rooms-katholiek tintje…

Oom en neef werpen vervolgens een hengeltje uit aan de Zmulner See.

Oma vult de bloembakken,

Opa hangt de lampen op in de gang,

en Harold verjaart!

Nog niet alle puntjes staan op de i, maar Stube Gemütlich begint zijn naam eer aan te doen… Bijna klaar: een knusse Stube in Oostenrijkse kleuren en met hier en daar een hert.

Philomena woont met haar oude moeder, een hond, twee katten en vijfenveertig kippen aan een bergbeek in een smal dal. Elke zondag zien we haar in de kerk. Daar nodigt ze ons uit om eens langs te komen. Woensdagmiddag kruipen we met onze zevenen in de Volvo en daar gaan we, óp naar de Karawanken. Naar de kippen die in oude caravans wonen, naar het prieel waar we koffie drinken en Karinthische ‘Kuchen’ eten, naar de heldere beek die langs het erf stroomt. Philomena leidt ons rond, stelt ons voor aan Gustav de haan en aan Rudi de hond. Ze graaft een paar handenvol knollen op, zomaar uit het gras. Topinambur, noemt ze die. Ze stopt ze in een mandje en bakt er binnen verrukkelijke ‘puffen’ van. Die eten we met een pittige groentensaus uit Slovenië, dat op nog geen 10 km afstand ligt. Na afloop duiken wij iets verderop een ´Klamm´ in, een indrukwekkend ruige kloof met steile rotswanden aan weerszijden en bruisend bergwater in de diepte. We kronkelen via haarspeldbochten omhoog tot aan een romantisch wit kerkje. Langs de paden die de donkere bossen ingaan, staan waarschuwingsborden: hier wonen beren!

Kärnterische Kuche…

Topinambur

Zoek Frederik op deze foto…

Paasvakantie! We zijn allemaal heerlijk thuis. Zelfs Harold. De bakker heeft momenteel geen werk voor hem. Hij kan in mei tijdelijk terugkomen als hij elke nacht om half één wil beginnen. Via iemand uit onze kerkelijke gemeente horen we dat dit bedrijf voornamelijk met proefrijders en maandcontracten werkt. Vandáár dus dat er alleen maar collega’s rondreden die slechts enkele weken in dienst waren…
Dit nieuws is wel een domper, want het werk was geweldig. Maar zoals datzelfde gemeentelid ons schreef: ‘Der Herr sorgt für uns und für euch. Er gebe euch gute Entscheidungen und Zuversicht.’ Daar kunnen we het mee doen. Ondertussen zijn er thuis nog bergen werk te verzetten.
De kinderen genieten met volle teugen van de vrijheid. Maria, Frederik, Ezra en twee jongens uit de kerk vertrekken voor een dagje naar Italië en Slovenië. Matthias zit twaalf uur lang aan de Zmulner See – mét drie andere jongens en z’n hengels.  Samen genieten we van de mooie foto’s waarmee de kinderen ’s avonds thuiskomen.

Óp naar Italië!

Ondertussen aan de Zmulner See…

Vriend Freek komt de kust weer een paar dagen onveilig maken. Dit keer laat hij z’n cliënten van het Leger des Heils thuis, maar echtgenote Trijntje is nu mee – dat maakt veel goed.
Vandaag beleven we een fantastische, zonovergoten dag in de Karawanken. We lopen naar de Klagenfurter Hütte. Frederik en Ezra gaan onderweg op berggeitenjacht. Even later kunnen ze het natuurlijk niet laten om een levensgevaarlijke wand te beklimmen. Gelukkig brengen ze het er zonder kleerscheuren van af.  Freek, die – wie had anders verwacht? – keurig op het paadje blijft, raakt echter gewond. Aan het einde van dag constateren we unaniem dat de tocht beslist liters bloed, zweet en tranen waard was. En voor herhaling vatbaar.

Prieel en houthok zijn vandaag in gebruik genomen, al moet de schoorsteenwand nog mooi wit worden. Ezra heeft de naam voor de nieuwe aanwinst bedacht: het ‘Sint-Frederik-plus-Ezra-heeft-er-een-paar-boompjes-voor-omgezaagd-afdakje’ Wat zullen we daar lekker zitten…!

En zo was het:

Sint Frederik.

Doorwerken tot diep in het donker.

Verhitte discussies hier in de Freudenhütte: komt de kei of komt-ie niet? En als-ie komt, komt-ie dan langzaam of met een allesvernietigende vaart? Sporen van erosie tekenen zich zichtbaar af onder de levensgrote steen achter onze achtergevel, dat valt niet te ontkennen. Frederik vreest dan ook het ergste voor het prieel dat Ezra en hij aan het bouwen zijn. Ezra echter is ervan overtuigd dat áls de steen zakt, hij dat geleidelijk doet. Harold – u raadt het al – denkt uiteraard dat het ding rustig blijft zitten waar hij zit. Maaruhh… wat denkt u d’r eigenlijk van: komt-ie of komt-ie niet? Geef uw deskundige mening in de peiling die volgt.

De boosdoener van alle kanten bekeken: rechtsachter en -boven het in aanbouw zijnde prieel…

…hier midden boven de muur waartegen het houthok moet komen…

… en achter de achtergevel van ons huis…

Sporen van erosie…

Elke dag weer veel te doen!

Ezra en Frederik op zoek naar… ja, naar wat eigenlijk?

Hogedrukspuit doet prima dienst voor wie in de modder meent te moeten zwemmen!

Bomen bij het appartementenhuis omzagen en dan naar boven brengen om ze bij het woonhuis te gebruiken voor een prieel: ‘Pittige klus.’

Rachel zorgt voor eten.

Klusjesman Erwin betegelt van vroeg tot laat keukens, legt vloeren, brengt lambrisering aan en metselt inloopdouches op.

Boom na boom wordt geveld.

Maria poetst.

Harold & Jeannette zoeken hout uit. Geen straf, zo’n uitje naar de zagerij!

De bestelling wordt keurig bij ons appartementenhuis afgeleverd. (Die sneeuw op de achtergrond, zal wel snel weg zijn. Het is nu dagelijks ruim boven de 20 graden!)

Matthias maakt een pad tegen de berg op.

Aaaaach, wat zielig voor tandarts Rachel. Iedereen is te druk om naar de praktijk te komen die zij in de garage heeft ingericht. Nou ja, iedereen… Frederik en Ezra hebben wel degelijk in de tandartsstoel gelegen. Maar die tellen misschien niet mee als serieuze klanten…?