‘Kun je nog eens meer over dit gebruik vertellen?’ vraagt een van onze volgers, naar aanleiding van de vorige blog. En:  ‘Wat betekenen de tekens boven de deur?’

Nog voor we tijd hebben om te antwoorden, meldt een ander:

‘Sternsinger ben ik in mijn ver katholiek verleden ook nog geweest. Leuke tijd en natuurlijk nooit snoep tekort. Die C+M+B-traditie is trouwens van land tot land verschillend. In Polen zet de huisbewo(onst)ner dit zelf op de voordeur, nadat de pastoor is langs geweest voor zijn jaarlijks pastoraal bezoek. Terwijl dit bezoek eigenlijk maar één bedoeling heeft: de overhandiging van een envelop met inhoud aan de pastoor, voor zijn levensonderhoud. Vandaar dat C+M+B (in Polen schrijft men K+M+B) ook nog wel eens verbasterd wordt tot “każdy musi bólić” (iedereen moet dokken).’

Vorig jaar hadden wij pas aan het eind van het bezoek door wat de bedoeling was. Dit keer greep Jeannette meteen maar naar haar portemonnee, toen ze de eerste kleine ‘koning’ met de handen boven de ogen door een ruitje zag gluren. Rachel rende onmiddellijk naar de keuken voor de snoeppot. (Die per ongeluk onaangeroerd op de ontbijttafel bleef staan totdat de koningen alweer vertrokken waren, ontdekten we later …)
Ze komen namens de Rooms-Katholieke Kerk in de week van 6 januari: de feestdag waarop herdacht wordt dat (drie?) wijze mannen Bethlehems ster ontdekten en op zoek gingen. Die wijzen werden bekend als Caspar, Melchior en Balthasar – en daar staan dan ook de letters voor, die de ‘koningen’ volgens oud gebruik boven onze voordeur schrijven. Voor en na die initialen staat het huidige jaartal, dus: 20 – C+M+B – 18.  Wij verkeren in de veronderstelling dat dit teken een waarschuwing is, mochten er eventuele andere koningen langskomen om geld op te halen. Dit jaar legt een van de koningen ons echter uit dat het betekent ‘dat Gods zegen op het huis rust.’
De kinderen die ons deze week bezoeken, zingen en declameren niet alleen, maar zeggen ten slotte ook een rijmpje op waaruit blijkt dat ze komen om een gift te vragen. In ruil daarvoor laten ze informatie achter over de doelen waaraan het geld besteed zal worden en… een beetje wierook.

Vandaag is het dus echt Driekoningen, ook wel Epifanië genoemd. De winkels zijn gesloten. Onze logees hebben na een nachtelijke rit de lage landen weer bereikt; Harold klust in de toekomstige Stube Heimisch; Jeannette wijdt zich aan het huishouden en Maria, Matthias en Rachel brengen deze ‘Feiertag’ in de sneeuw door. Samen met andere kinderen van onze kerk gaan ze sleeën in bergen. Een mooie afsluiting van een mooie Kerstvakantie.

IMG_0279

IMG_0278

Een paar dagen later krijgt deze blog over Driekoningen op Facebook een kort vervolg. Een goede bekende schrijft: Vanmiddag kwam ik bij een uitvaart in een RK kerk in Kerkrade dit kaartje tegen. Dit in navolging op je blog (waar ik geen foto kan plaatsen…tenminste…ik kan niet vinden hoe het werkt😉)’

Driekoningen

Waarop de volger die zich al eerder als ‘voormalige Sternsinger’ meldde, reageert:  ‘Dit soort stickers kregen we toen mee om op deuren te plakken. Niet iedere huisbewoner was blij met het krijt, dus dit was het alternatief. Ook alweer een jaar of 36 geleden of zo.’

En een vriend stuurt nog deze informatie:

Driekoningen3